Kwiat słupkowy, kwiat żeński - kwiat zawierający tylko jeden lub więcej słupków, nie posiadający natomiast pręcików. Oddzielne kwiaty żeńskie i męskie występują u niektórych gatunków roślin nasiennych. Czasami kwiaty żeńskie tworzą kwiatostany. Kwiaty żeńskie mogą występować na jednej roślinie wspólnie z kwiatami męskimi, wówczas mówimy o jednopienności, a rośliny takie nazywamy roślinami jednopiennymi. Jeżeli w obrębie jednego gatunku na jednym osobniku występują wyłącznie kwiaty słupkowe, a na innym kwiaty pręcikowe, wówczas mówimy o dwupienności, a rośliny takie nazywamy roślinami dwupiennymi. Z kwiatów żeńskich powstaje po zapyleniu ich pyłkiem wytwarzanym przez kwiaty męskie nasiona i owoce. Pyłek może zostać przeniesiony przez wiatr (anemogamia), zwierzęta (zoogamia), wodę (hydrogamia).
Występowanie oddzielnie kwiatów żeńskich i męskich (a zwłaszcza dwupienność), może być jednym z mechanizmów obronnych przed niekorzystnym dla większości roślin samozapyleniem.

Zeugma (dosł. związek, sprzężenie) figura retoryczna polegająca na jednoczesnym użyciu pojęć

  • w znaczeniu dosłownym i przenośnym
    np. doprowadziła do porządku ubranie i myśli
  • konkretnych i abstrakcyjnych
    np. ojczyźnie oddali uczucia i krew
  • różniących się rodzajem, liczbą, przypadkiem itp.
    np. w jej ogrodzie rosły przeróżne kwiaty i stara grusza

Zar’roc (Pradawna Mowa - Nieszczęście) - miecz

Miecz o czerwonej klindze należący do Morzana.Podczas napadu wściekłości rzucił nim w Murtagh’a robiąc mu ranę niemalże na całe plecy, po której została mu blizna. Wykuła go niezwykle zręczna elfia kowalka Rhunön. Zar’roc w rękojeści umieszczony miał kamień szlachetny, w którym można było przechowywać energię, w późniejszym czasie można było z niej korzystać. Po śmierci zaprzysiężonego był w posiadaniu Broma. Następnie przekazał go Eragonowi, który używał go wpierw do treningów, a potem do walk. Podczas wojny w Surdzie, Eragon walczył nim u boku Saphiry i Vardenów przeciwko Imperium Galbatoriksa. Chłopiec stracił go po przegranej walce z Murtagh’iem
- który, jak się okazało, był bratem Eragona i został zmuszony przez Galbatoriksa do złożenia mu przysięgi w Pradawnej Mowie.

Tuberoza (Polianthes)
rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych. Występuje głównie w Meksyku.
Łodyga wysokości 0,5-1 m, nierozgałęziona, zgrubiała u nasady. Liście równowąskie. Kwiaty dzwonkowate, białe lub różowawe, w gronach o intensywnym zapachu.

Tuberoza bulwiasta (P. tuberosa) - w Polsce rzadka, częsta w płd. Francji, tam hodowana na kwiat cięty. Posiada brunatną bulwę podziemną o żółtawym miąższu. Wysokość do 1 m. Liście u nasady czerwonawe. Białe kwiaty. Jest używana w przemyśle perfumeryjnym jako źródło olejku eterycznego.

Komunikacja werbalna – komunikacja z użyciem języka naturalnego czyli mowy jako środka komunikacji. Jest to podstawowy sposób komunikacji międzyludzkiej. W szczątkowej postaci komunikacja werbalna występuje także u zwierząt, np. u szympansów, które rozwinęły w niektórych przypadkach także zdolność posługiwania się metaforą.

W komunikacji werbalnej dużą rolę odgrywają takie czynniki, jak:

  • akcent i modulowanie wypowiadanych kwestii, co często ma większy wpływ na partnera interakcji niż treść wypowiedzi
  • stopień płynności mowy
  • zawartość (treść) wypowiedzi - w tym przypadku zasób leksykalny ma związek z kompetencjami kulturowymi jednostki - np. osoby o mniejszych kompetencjach kulturowych rzadziej posługują się językiem literackim, a częściej gwarą środowiskową lub regionalną.

Komunikacji werbalnej najczęściej towarzyszy komunikacja niewerbalna. W trakcie rozmowy przekazywanym treściom towarzyszą gesty oraz mimika, które w przyjętym kodzie językowym w danej kulturze potwierdzają komunikaty zwerbalizowane.

Asioka, Ashoka (Saraca indica) - gatunek drzewa z rodziny bobowatych o czerwonych kwiatach.

Często występuje w literaturze indyjskiej jako symbol miłości. Uważa się, że bóg miłości Kama wciela się w jego kwiaty. Kobiety modlą się w jego cieniu o potomstwo. Dawne legendy mówiły, że drzewo obsypuje się bujnym kwieciem, gdy zbliży się do niego piękna dziewczyna. W czasie święta Asioka – asztami, ustanowionego na cześć Wisznu, które ma miejsce na przełomie kwietnia i maja, wierni zwykli pić czystą wodę, do której wrzuca się kwiaty tego drzewa. Według tradycji dżinijskiej guru Mahawira doznał oświecenia, siedząc w cieniu drzewa asioka.

Skalnicowce (Saxifragales Dumort., Anal. Fam. Pl.: 35. 1829) - rząd przeważnie roślin zielnych należący do klasy Rosopsida.

Charakterystyka

Kwiaty 
Kwiaty promieniste, z dobrze wykształconym kielichem i koroną. Płatków korony, działek kielicha i pręcików jest 5, słupek jest 1.

Systematyka

Rodziny:

(Grossulariaceae)

  • skalnicowate (Saxifragaceae)
  • gruboszowate (Crassulaceae)
  • Nifredil to biały kwiat w fikcyjnym świecie Śródziemiu stworzonym przez Tolkiena, który pojawił się w Beleriandzie w lasach Neldoreth w dniu urodzin pięknej Luthien, aby ją powitać na świecie. Powiadano iż ten kwiat był Gwiazdą Ziemi. W IV Erze kwiaty te nadal kwitły. Rosły w Lothlorien razem za złocistymi Elanorami.

    Rozdzielnopłciowość, gonochoryzm - zjawisko występowania w obrębie jednego gatunku osobników dwóch odmiennych płci: samca i samicy. Jeden osobnik wytwarza tylko jeden rodzaj gamet. Tzn dzieli się też na męskie i żeńskie.

    Wśród roślin wyższych dość częste jest występowanie na jednym osobniku rozdzielnopłciowych kwiatów, tzn. męskich, zawierających tylko pręciki i żeńskich, zawierających tylko słupki. Rzadziej zdarzają się gatunki o rozdzielnopłciowych osobnikach, produkujących tylko męskie lub tylko żeńskie kwiaty.

    Rozdzielnopłciowość częstsza jest u roślin nagonasiennych (np. miłorząb, welwiczia, sagowce), bardzo rzadka wśród roślin okrytonasiennych (np. wierzby, topole, pokrzywy, szczawie, palmy). Rozdzielnopłciowe kwiaty występują u roślin z rodziny szpilkowych.

    Źródła :

    http://portalwiedzy.onet.pl/42064,,,,rozdzielnoplciowosc,haslo.html

    Kolba (łac. spadix, ang. spadix) – rodzaj kwiatostanu roślin, zwany z rosyjskiego kaczanem. W botanice określeniem tym nazywa się kłos o silnie zgrubiałej osadce. Często w kolbie kwiaty ułożone są bardzo gęsto i ściśle obok siebie. Kolba występuje m. in. u niektórych roślin z rodziny arekowatych, obrazkowatych, wiechlinowatych. W kolbę zebrane są np. kwiaty żeńskie i ziarniaki kukurydzy.

    Tlaltecuhtli (nah.“władca ziemi”) lub Tlaltecutli - bóstwo ziemi i potwór morski w mitologii Azteków. Przedstawiany był jako samica krokodyla, choć jego imię jest rodzaju męskiego lub przykucnięty stwór ze szponami u dłoni i stóp.

    Według legend bogowie Quetzalcoatl i Tezcatlipoca przeistoczyli się w węże i rozdarli Tlaltecuhtli na pół, aby z dwóch części stworzyć od nowa niebo i ziemię gdy świat przestał istnieć po kolejnym kataklizmie - który według mitologii azteckiej występował cyklicznie po każdej z następujących po sobie epok świata.

    Z reszty ciała Tlaltecuhtli miały powstać zasoby niezbędne człowiekowi do życia - drzewa, kwiaty i zioła powstały z jej włosów, łąki i drobniejsze kwiaty ze skóry, łańcuchy górskie i wąwozy z nosa a rzeki oraz jaskinie z jej ust. Wierzono jednak iż nocami Tlatlecuhtli domaga się ludzkiej krwi i ofiar aby zaspokoić swe pragnienie, dlatego często porównywano ją do innych bóstw kojarzonych z kultem sił przyrody, jak Coatlicue i Tonatiuh.

    Floks wiechowaty (płomyk) (Phlox paniculata) - gatunek byliny z rodziny wielosiłowatych. W stanie dzikim występuje w przyatlantyckiej części Ameryki Północnej. W Polsce rozpowszechniony w uprawach, niekiedy dziczejący.

    Charakterystyka

    Pokrój
    Tworzy gęste kępy o wysokości 50-120 cm.
    Łodyga
    Liczne, sztywne, wzniesione, twarde.
    Liście
    Dolne nakrzyżległe, górne skrętoległe, prawie siedzące, jajowatolancetowate, zaostrzone, długości do 12 cm
    Kwiaty
    Jasnoczerwone kwiaty w szczytowych, wiechowatych kwiatostanach

    Nifredil to biały kwiat w fikcyjnym świecie Śródziemiu stworzonym przez Tolkiena, który pojawił się w Beleriandzie w lasach Neldoreth w dniu urodzin pięknej Luthien, aby ją powitać na świecie. Powiadano iż ten kwiat był Gwiazdą Ziemi. W IV Erze kwiaty te nadal kwitły. Rosły w Lothlorien razem za złocistymi Elanorami.

    Zapylenie krzyżowe (ksenogamia, allogamia) – rodzaj zapylenia, podczas którego pyłek dostający się na słupek pochodzi z pręcików kwiatu tego samego gatunku rośliny, ale znajdującego się na innej roślinie. Dla większości roślin zapylenie krzyżowe jest korzystne, gdyż gwarantuje większą różnorodność genową osobników potomnych. Większość roślin wykształciła więc różne mechanizmy zapobiegające samozapyleniu:

    • przedprątność
    • przedsłupność
    • dwupienność
    • różnosłupkowość
    • samopłonność

    W warunkach naturalnych zapylenie krzyżowe może nastąpić za pośrednictwem owadów (entomogamia), ptaków (ornitogamia) i innych zwierząt (zoogamia), wiatru (anemogamia, wody (hydrogamia). Kwiaty roślin wykazują szereg przystosowań umożliwiających zapylenie krzyżowe. Kwiaty zapylane przez owady i ptaki zwabiają je za pomocą barwy, dużych rozmiarów, zapachu, wytwarzaniem nektaru w miodnikach, dużej ilości pyłku. Kolorowe plamy i lśniące włoski wskazują owadom drogę do ukrytych w głębi kwiatu miodników. Jeżeli kwiaty są małe, zebrane są w duży, widoczny z daleka kwiatostan. Tak jest np. u słonecznika. Jego pojedynczy nibykwiat to w istocie setki malutkich kwiatków zebrane w koszyczek. Niektóre kwiaty np. szałwi mają specjalną budowę, dzięki której po usiądnięciu na nim owada znamię słupka wygina się dotykając go i zbierając przylepiony na nim pyłek, zebrany na innych kwiatach szałwii.

    Kwiaty domowe (rośliny domowe) zdobią nasze domy oraz wszelkie miejsca publiczne. Używamy wobec nich często potocznych nazw.

    Podział

    Rośliny domowe dzielimy na:

    • Cięte - takie, które są zakupione w kwiaciarni lub ścięte w ogrodzie (najczęściej tylko kwiatostany) które po przekwitnięciu często umierają,
    • Doniczkowe - takie, które są wsadzone do ziemi i zdobią nasze domy dłuższy okres. Kwiaty doniczkowe dzielimy na jednoroczne i wieloletnie.